Εδώ υπάγονται περιπτώσεις όπως :
- Βρέφη κάτω του έτους που δε μπορούν να εμβολιασθούν ακόμη όπως στην ιλαρά
- Ιατρικοί λόγοι όπως η παιδική λευχαιμία
- Άνθρωποι που δεν μπορούν να ανταποκριθούν επαρκώς σε εμβολιασμούς
- Τέλος όσοι έχουν εμβολιασθεί αλλά δεν έχουν αποκτήσει ακόμη ανοσία .
Κάθε παιδί γεννιέται με πλήρες ανοσοποιητικό σύστημα ( εργοστάσιο παραγωγής
αντισωμάτων) το οποίο συντίθεται από τα κύτταρα, τους αδένες , όργανα και υγρά που
είναι διάσπαρτα στο σώμα για την αντιμετώπιση λοιμώξεων . Παίρνει όμως και από την
μητέρα του σαν προίκα έτοιμα αντισώματα που το προστατεύουν από ένα έως δώδεκα
μήνες ,δηλαδή έχει προσωρινή ανοσία.
Το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνωρίζει τα μικρόβια ( αντιγόνα ) σαν ξένους εισβολείς
και παράγει πρωτεΐνες γνωστές ως αντισώματα .
Τα εμβόλια περιέχουν αντιγόνα (μικρόβια ή τμήματα αυτών , νεκρά ή εξασθενισμένα) .
Όταν γίνει ο εμβολιασμός τα μικρόβια δεν είναι τόσο ισχυρά ώστε να προκαλέσουν την
ασθένεια αλλά είναι αρκετά ισχυρά να πυροδοτήσουν την παραγωγή αντισωμάτων .
Ένα υγιές ανοσοποιητικό σύστημα έχει την ικανότητα να παράγει εκατομμύρια αντισώματα
για να αμυνθεί στις καθημερινές επιθέσεις που γίνονται τόσο φυσιολογικά που δεν τις
αντιλαμβανόμαστε .Έτσι λοιπόν όταν υπάρξει πραγματική επίθεση μικροβίων –ασθένεια –
τα αντισώματα θα είναι εκεί για να τα καταστρέψουν .
Πολλά αντισώματα όταν καταστρέψουν τον εισβολέα (μικρόβια) εξαφανίζονται , αλλά τα
κύτταρα που εμπλέκονται στην παραγωγή των αντισωμάτων παραμένουν και
μετατρέπονται σε κύτταρα μνήμης . Όταν λοιπόν γίνει στο μέλλον εισβολή
του αντιγόνου (μικροβίου) αυτού , τα κύτταρα μνήμης τα ενθυμούνται- ακόμη και μετά από
πολλές δεκαετίες και αμύνονται . Η προστασία αυτή ονομάζεται ανοσία .
Η ανοσία διακρίνεται σε ενεργητική και παθητική .
Η ενεργητική μπορεί να είναι φυσική ( αντισώματα που αποκτάμε μετά από μία ασθένεια)
ή επίκτητη ( αντισώματα που παράγουμε μετά τον εμβολιασμό ) .
Η παθητική είναι όταν παίρνουμε έτοιμα αντισώματα όπως αυτά της μητέρας προς το
παιδί , οι ανοσοσφαιρίνες καθώς και ο αντιτετανικός ορρός .
Αν τα παιδιά μας λοιπόν δεν εμβολιασθούν , θα αυξηθεί η παιδική θνησιμότητα όπως
συμβαίνει στον τρίτο κόσμο.
Τα τελευταία 30 χρόνια έχει υπερδιπλασιαστεί ο αριθμός
των εμβολίων (14 ) που χορηγούμε στα παιδιά .
Αυτά είναι : Διφθερίτιδα –τέτανος –κοκίτης (4) ,αιμόφιλος ινφλουέντσας Β (4) , πολιομυελίτιδα (3) , ηπατίτιδα Β (3) , HPV (3) ,ροταιος (3) ,
μηνιγγητιδόκκος (2) ,ηπατίτιδα Α (2) ,
ανεμοβλογιά (1) , Ιλαρά –παρωτίτιδα – ερυθρά (1)
